Geschiedenis vervolg
Wijnbouw in Limburg is eeuwen oud. Veel wijnstreken in Europa vinden hun oorsprong in de Romeinse tijd. De aanvoerlijnen vanuit Italie waren lang, en men besloot in de nieuwe gebiedsdelen wijnstokken aan te planten. Zo ook in Limburg, dat deel uitmaakte van een wijngebied dat zich uitstrekte van de Hagelanden bij Leuven, via Haspengouw en Zuid-Limburg tot het Ahrdal en Keulen.
Het oudste bewijs van wijnbouw in Limburg - en ook van Nederland - dateert uit 968. Meerssen was een belangrijke plaats in de Karolingische tijd. Zo werd in het Verdrag van Meerssen in 870 de definitieve deling van het Frankische rijk bepaald.
Gerberga van Saksen, zus van de Duitse keizer Otto en weduwe van de Franse koning Louis IV ‘d’Outremer’, had haar domicilie in Marsna. In 968 besluit zij haar bezittingen in deze streek te vermaken aan de Abdij Saint-Rémy in Reims, de hoofdstad van de Champagne. In de overdrachtsakte staan haar wijngaarden beschreven, gelegen op de plek van het huidige Domein de Wijngaardsberg in Ulestraten, langs de oude Romeinse heerbaan van Meerssen naar Hunnecom.
Benedictijner monniken uit Reims vestigen zich in Meerssen, stichten de Proosdij van Meerssen en nemen de wijngaarden in beheer.
Rond 1500 begint de kleine ijstijd en krijgt de wijnbouw het moeilijk. Bier wint snel terrein als volksdrank. In de Napoleontische tijd loopt het definitief af. De Franse bezetters heffen de Proosdij van Meerssen op, de ‘Franse paters’ verlaten het klooster op de Wijngaardsberg en de wijngaarden worden gerooid. Wat rest is de spindel van de oude wijnpers, de nu nog zichtbare terrassen in het bos van Waterval en natuurlijk de naam, de Wijngaardsberg.
Vanaf 1800 stijgen de temperaturen weer en dat doen ze nog steeds. Het is nu weer even warm als in de Middeleeuwen en Zuid-Limburg heeft het klimaat van de Bourgogne in 1900. Wijnbouw is dus weer goed mogelijk, zoals pioniers als Frits Bosch (Wijngaard Slavante, 1967) en Hugo Huls (Apostelhoeve, 1970) als eersten bewezen.
In 2002 wordt op de Wijngaardsberg een oude traditie hersteld en worden op de oudste wijngronden van Nederland weer druivelaars geplant. 2150 stokken van de bourgondische rassen Pinot Gris en Pinot Auxerrois gaan de grond in, Domein de Wijngaardsberg is geboren. De wijngaard bewijst zich snel als een toplocatie, de wijnen van het Domein vallen regelmatig in de prijzen. Met deze wetenschap wordt in 2008 besloten tot uitbreiding en wordt nog eens 1,5 hectare beplant met de soorten Pinot Noir en Chardonnay, de hoofdrassen uit de Champagne. De oude band met die streek is weer hersteld.
